او ابوعبدالله محمد بن اسماعیل بخاری است که در روز جمعه 13 شوال سال 194 هجری در بخارا به دنیا آمد. از دهسالگی مشغول فراگیری علوم دینی شد و در بیستسالگی جهت تکمیل معلومات خود به مراکز علمی آن زمان از جمله خراسان و عراق و شام و مصر و... مسافرت کرد و با مشایخ بزرگی همچون ابن معین و امام احمد و اسحاق بن راهویه ملاقات کرد و در محضر آنها تلمذ کرد. او دارای حافظهی بسیار قوی در حفظ احادیث در طول دوران تحصیلش بود، به طوری که از سوی محدثان ملقب به امیرالمؤمنین در حدیث گردید. ایشان دارای تألیفات متعددی در حوزهی حدیث و رجال میباشد که مهمترین آنها همان کتاب مشهورش یعنی صحیح بخاری است. این دانشمند نامدار در سال 256 هجری در خرتنگ که یکی از نواحی سمرقند میباشد، دار فانی را وداع گفت.
هرچند در مورد تعداد احادیث گرد آمده در صحیح بخاری اختلاف است، اما ابن حجر عسقلانی میگوید: «با در نظرگرفتن احادیث تکراری، تعداد احادیث به 7397 حدیث میرسد و بدون تکرار تعداد احادیث 2602 حدیث میباشد».
اما ابن خلدون میگوید: «با تکرار، 9000 حدیث و بدون تکرار، 2762 حدیث میباشد».
اما محمد فؤاد عبدالباقی محقق معاصر معتقد است تعداد احادیث صحیح بخاری با تکرار، 7563 و بدون تکرار، 2607 حدیث است.
این کتاب مشتمل بر احادیث اعتقادی، تاریخی، اخلاقی، فقهی و... میباشد.
شرحهایی بر این کتاب نوشته شده است که میتوان به مشهورترین آنها اشاره کرد:
1- الکواکب الدراری، تألیف: شمس الدین محمد بن یوسف کرمانی، متوفای 786 هجری.
2- فتح الباری، تألیف: ابن حجر عسقلانی، متوفای 852 هجری.
3- ارشاد الساری، تألیف: احمد بن محمد الشافعی القسطلانی، متوفای 923 هجری.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر