او سلیمان بن اشعث معروف به ابوداود سجستانی میباشد که در سال 202 هجری متولد شد و از محدثان قرن سوم به شمار میآید. او یکی از برجستهترین شاگردان امام احمد بوده است.
کتاب حدیثی ایشان که به «سنن» مشهور است مشتمل بر 4800 حدیث میباشد.
به گفتهی ایشان تمامی احادیث ذکر شده صحیح میباشند و از افراد ضعیف حدیثی ذکر نکردهاند و اگر حدیثی مشکل به نظر برسد آن را توضیح داده است و همین امر باعث شده که کتاب او در میان کتابهای حدیث از موقعیت بالایی برخوردار باشد. بر این کتاب شرحهاییی نوشته شده است که مشهورترین آنها «معالم السنن» ابوسلیمان خطابی متوفای سال 388 هجری میباشد.
این محدث جلیل القدر در سال 275 هجری دار فانی را وداع گفت.
4- «ترمذی /»
محمد بن عیسی ترمذی یکی دیگر از محدثان ششگانه میباشد که در سال 200 هجری به دنیا آمد و در سال 279 هجری وفات یافت. کتاب حدیثی او «الجامع الصحیح» و مشتمل بر احادیث فقهی و اعتقادی و تاریخی و... میباشد و از این جهت به دو کتاب بخاری و مسلم شباهت دارد.
نکتهی دیگر در مورد کتاب امام ترمذی این است که این بزرگوار بعد از ذکر هر حدیث به بیان نوع آن و صحت و ضعف آن پرداخته است. او نخستین کسی است که اصطلاح «حسن» را به اصطلاحات حدیثی افزود.
او یکی از شاگردان امام بخاری بوده است و بیشتر علما کتاب حدیثی او را «سنن» نامیدهاند و برخی نیز آن را «صحیح ترمذی» گفتهاند.
سنن ترمذی مشتمل بر حدود 5000 حدیث است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر